maandag 29 februari 2016

Poppendekens

Nee, ik speel niet met poppen, ik naai er voor.




En hier zijn de poppendekentjes die ik maakte in het kader van de 

en hieronder de details:



Nou, of dat geen design is, en dat in 117 deeltjes.



met uitsparingen voor de hoofdjes, maar dat is toeval. Het patroon heeft geen rechte kanten.



Een vierkant dekentje, aan de kleine kant, 12 x 12 inch, ofwel ruim 30 cm.
Het patroon komt van plaveisel. Ik zag het voor het eerst in 1969 in een Italiaans dorp ergens tussen Lienz en Bolzano. 
Ik had het patroon nagetekend, tot afgrijzen van mijn reisgenoten, want het duurde even.
Het tekeningetje is na jaren een keer verdwenen. Maar een paar jaar geleden vond ik hetzelfde patroon in modern plaveisel weer terug in het labyrinten boek van Adrian Fisher. Hij noemt ze Edinburgh straattegels. Ik weet echt niet meer hoe dat Italiaanse dorp heette, maar vast niet Edinburgh. 
Het naaien van dit patroon was maar een klein beetje lastig, de vierkante stukjes zijn maar 18 mm. Totaal 120 stukjes.



Bij het doorstikken heb ik het me makkelijk gemaakt. In de naad gestikt, en dat ziet er toch spannend uit.



Van deze zal ik het patroon volgende week publiceren. Deze zeshoekvorm heb ik al veel vaker gebruikt en hij heeft nogal wat mogelijkheden.



Kinderen vinden de dekentjes leuk. Er is al enthousiast mee gespeeld.



En ze zijn toch niet alleen voor de poppen.

En wie meer dekentjes wil zien: Bij Katrin zijn ze allemaal te zien.

woensdag 24 februari 2016

Pentagon 15 2

Even een kort berichtje over Pentagon 15
Ik heb er hier al eerder over geschreven.



Ik ben nu met het in elkaar naaien begonnen. Saai is het niet. En de volgorde of de naairichting? Ik naai steeds naar de scherpe puntjes toe, voor mij de manier om ze netjes te naaien. En de volgorde maakt natuurlijk niet uit.



De patronen zijn hier nog steeds te downloaden. 

maandag 22 februari 2016

Beppie

Follow my blog with Bloglovin



Op deze foto ben ik een jaar of vijf, mijn schortje was groen-wit gestreept en Beppie was mijn pop.
Zij was genoemd naar mijn kleuterjuf. Die was heel lief en ook al heel erg oud (zeventien jaar en nog in opleiding). 
Beppie was van een beroerde kwaliteit rubber. Zij was eigenlijk een plaspop, maar omdat haar nekje gerepareerd was met een kurk kon zij wat zij dronk niet  meer uitplassen.
Later kreeg ik nog een pop. Die heette Thea (naar mijn oudste nicht). Die pop was van papier maché en omdat de verf van haar gezicht afbladderde, zijn van haar nooit foto's gemaakt.
Ik speelde niet alleen met mijn poppen, ik naaide er ook voor. Als zevenjarige heb ik dan ook op het schoolplein een volle knikkerzak geruild tegen een lapje rode stof. Mijn moeder vond het niet zo'n heel goede ruil, maar ze snapte het wel. Ik verloor altijd met knikkeren, en nu had ik in elk geval nog een lapje.
Beppie en Thea lagen samen in een grote doos, hun dekentje was een stukje groene flanel, over van de ochtendjas die mijn moeder voor zichzelf had genaaid.
Toen ik eenmaal kon haken, bedelde ik in de hele familie restjes wol bij elkaar. En de poppen kregen dekentjes van gehaakte stokjes, dat schoot lekker snel op.
Beide poppen zijn er al heel lang niet meer, maar ze hebben wel opvolgers.



Dit zijn de nieuwe Beppie en Thea. Samen liggen ze in een IKEA poppenbed en ze hebben al een hele stapel dekens.

In februari is het poppendekenmaand. En ik doe mee met naaien. Zie ook hier bij Katrin


Dit is het ontwerp: een vrije interpretatie van de vissenquilts van Liesel Niesner (boek: Liesels Fünfecke blz. 60).
De kantlengte van de vijfhoekjes is 2 cm en dat is nogal gepruts. 



En daarom schoot het ook niet zo hard op. Deze krijg ik niet af voor maandag.

Wat ik wel af kreeg?





Drie Tula Pink blokken.



Vier blokken van de hexagons van Katja Marek.

En die poppendeken die niet af komt?

Maandag is het 29 februari, schrikkeldag, poppendekendag.






Drie nieuwe heb ik er dan. 



Al doorgestikt en wel.



En Beppie en Thea? Die worden er niet warm of koud van.
Tot maandag!

maandag 1 februari 2016

Stars around the corner





Het is al jaren geleden - ik denk in 2007 -dat ik dit tasje maakte. 
Het is een driehoekig tasje gemaakt van vier gelijkzijdige driehoeken met twee ritssluitingen.
Het idee en het patroon kwamen van Lies Bos-Varkevisser.  Zij heeft het patroon nog steeds te koop. Ik had geen spijt van mijn aankoop. Het was duidelijk, toegankelijk en het liet ruimte voor eigen ideeën.
Van haar site haalde ik ook eens een gratis patroon van sterren. Het is zonder meer het leukste sterrenpatroon dat ik ken.
Het staat al jaren op mijn harde schijf en elke paar jaar kijk ik er naar. 



Deze kleurplaat heb ik er al eens van gemaakt. Maar nu heb ik het patroon toch eens gebruikt. 
Je ziet aan het ingekleurde plaatje wel hoe geraffineerd het in elkaar zit. Als je alle blokken aan elkaar hebt zitten, zie je niet meer dat het eigenlijk vierkante blokken zijn.
Wat ik ermee gedaan heb is niet de bedoeling van het patroon. Ik heb de blokken juist benadrukt.
Nou heb ik wel eens vaker dingen gedaan die anders zijn dan de ontwerper bedoeld heeft. Zo speelde ik in de jaren tachtig van de vorige eeuw Gnossiennes van Satie op mijn accordeon. Ik ging rond de eeuwwisseling naar een orkest dat de muziek speelde zoals de componist het NIET bedoeld had. Maar die zaken zijn niet slecht bevallen.




Het patroon heb ik verkleind tot 10 centimeter per blok en ze rond een schuimrubber kubus genaaid. En zo gaan de sterren de hoek om!
Ik had het daarbij niet heel handig aangepakt. Het is natuurlijk slim om de onderdelen in blokken van 10 x 10 cm in elkaar te zetten.
Maar ik meende dat ik wel eerst de sterren als geheel in elkaar kon zetten.



Dan krijg je zoiets als dit: niet aan te bevelen.
Ik ben er wel uitgekomen, maar het venijn zat in de staart:



Dan moet je om het schuimrubber heen de puntjes de hoek om naaien. 
Kortom: fantastisch patroon, maar doe het wel op de aangegeven manier.



Er kwam de afgelopen week ook een paar sokken af. Breien kan ik niet meer zo goed vanwege een (door het accordeon spelen) versleten schouder. Dus nu haak ik sokken. Dat bevalt heel goed.
En de nieuwe eigenaar is er blij mee.
En waarom dat boordje van ander garen is gemaakt?
Haken vraagt meer garen dan breien. En zo'n mooie bol is genoeg voor een paar gebreide sokken, en net niet genoeg voor gehaakte.



Ik had al verteld dat ik mijn vaardigheden met het machine naaien weer op een aanvaardbaar niveau wil brengen. Hierboven de oogst van januari. Het gaat dus niet heel hard, een blok per week is natuurlijk niet zoveel, maar ik doe ook andere dingen. Ik ga er in maximaal dit tempo mee door. Ik wil ze ook nog per blok quilten en ze dan later met de Quilt As You Go methode aan elkaar zetten. Ik heb op Youtube al leuke instructies gevonden.



Ook met het project van Katja Marek ga ik verder. Ik heb de blokken van januari af, ik heb ze ook gequilt. Alle begin is moeilijk, maar het quilten heb ik niet uitgesteld. Er is maar één weg, en dat is gewoon doen!



En hoe ik dan weer uitkom bij tassen?




Mijn hexagontas. Er is niets nieuws onder de zon.