maandag 17 augustus 2015

De vingerhoed


De verhuizing is achter de rug. Het liep perfect tot en met de verhuizing zelf. Die was in drie uur klaar. We hadden de nieuwe woning al vaak volgezet met onze spullen. We reden er nooit heen met een lege auto. Dus toen de verhuisdag daar was, waren de meeste zaken al netjes opgeruimd op hun nieuwe plek.

Deze vond ik weer:


Gemaakt op een cursus bij Rita Berghuis, in 2005 of 2006. Ik had hem direct afgemaakt, dus eigenlijk was er geen reden waarom hij achter in een kast was terechtgekomen.



Het is crazy patchwork, op twee manieren.



Ik had hem in stijl doorgestikt. Je ziet de hele koe op de achterkant, maar ook de wolken en het gras.
Het is allemaal machinewerk en ik heb hem gemaakt voordat ik met Lieseln begon.

Maar goed, na de verhuizing stond alles in de nieuwe woning, de oude was leeg.
Ik had alles zo goed opgeruimd dat ik niets meer kon vinden. Het doosje met alle onderdeeltjes van de passagaglia, mijn mooie dunne  naaldjes, en vooral mijn vingerhoed......kwijt.
Zonder vingerhoed kan ik niet veel. Lapjes om malletjes heen naaien wil nog wel zonder, maar het in elkaar zetten van het patchwork niet. Ik wist zeker in welke kast ik het doosje had neergezet, zelf op welke plank. Maar hij bleef onvindbaar.
Intussen was de quiltwinkel gesloten voor de jaarlijkse vakantie in juni. Een nieuwe halen kon dus niet. Via internet bestellen dan maar? Mooi niet. We zaten de eerste maand zonder aansluiting op de wereld. Na een maand en het trekken van 40 meter kabel hadden we televisie. Na nog een maand, nog een lange kabel en het aansluiten van moeilijke apparaten was ook internet in orde. En nog weer een maand later hadden we ook weer een computer die het doet.
En wat ik dan gedaan heb in die drie maanden? 



Gehaakt, niet aan die grote dekens, dat is 's zomers veel te warm, maar aan Sophie's Garden.



Quilts opgehangen, eentje in de woonkamer, maar daar is het erg licht en zonnig.




Ze hangen nu in de gang


En dus loop ik elke dag door mijn eigen expositie, waar ik ook heen moet in huis.

Een weekje vakantie met de caravan, La Passacaglia kon niet mee, die was nog niet terecht.
Het was koud die week, en ik heb gehaakt aan grannies voor een deken. 



Intussen heb ik er ongeveer 60, nog niet genoeg voor een deken, maar het schiet lekker op.



Op eentje na worden ze wit met een blauwe rand.


Ze komen uit dit boek, volgens mij nog altijd verkrijgbaar.


Pagina 138


We hebben een lamp opgehangen, er komt ontzettend veel licht onder uit, dat lijkt overdreven, maar het is 's avonds ideaal.

Intussen ben ik toch aan een andere quilt gaan werken. Ik was al heel lang van plan om meer te gaan doen met de Penrose-figuren.
De quiltwinkel was weer open, en een nieuwe vingerhoed was er wel.





Ook stikte ik mijn eerste penrose quilt door. Dat werd ook tijd, want ik heb hem in 2007 getekend en in 2008 in elkaar gezet.



Dit zijn andere patroondelen, maar ze hebben een rechtstreekse relatie met de Darts and Kites, waar ik nu mee bezig ben. De patroondelen zijn ook uitwisselbaar.
Het doorstikken heb ik in de naad gedaan met de machine.

En toen ik deze uit de kast haalde om door te stikken, vond ik het doosje dat ik kwijt was, weer terug. Het stond precies op de plaats waar ik het gezocht had. Gewoon er over heen gekeken.



Dus heb ik nu twee vingerhoeden!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen