zondag 9 februari 2014

Borduren

Als kind begon ik al vroeg met handwerken.
Als bijna vierjarige borduurde ik met stopgaren op karton waar mijn Oma een tekening op had gemaakt.
Borduren op stof deed ik vanaf de eerste klas van de lagere school, met zes jaar dus. Het stekenlapje van toen is er niet meer.



Maar dit is er nog wel. Vanaf dat ik zeven jaar was, borduurde ik kruissteekjes. Dit kleedje was af voordat ik acht jaar was.


Gedurende de jaren zestig borduurde ik uit dit boek. 


Vooral de paddestoelen hadden mijn voorkeur. Van alle borduursels heb ik zelf niets meer. Ze zijn verkocht voor een goed doel. Ik stond er zelf mee achter een kraampje.
Toen ik kleine kinderen had, gingen al mijn creatieve ideeën op in het naaien van kinderkleding. Verder had ik in geen jaren tijd om er wat aan te doen. Er moest gewerkt worden, gestudeerd en alleen in de vakanties kon ik borduren. Dat deed ik ook, maar het schoot natuurlijk niet op.



Zelfs op fietskampeervakanties ging deze mee. Het waren kruissteekjes op een voorbedrukt stramien en het was vreselijk saai om te doen. Ik vond dat ik dit eerst af moest hebben voor ik aan iets anders kon beginnen, het heeft me ook jaren geblokkeerd.
Maar in 1999 was het af en toen ben ik "los" gegaan.



Uit een boekje



uit een ander boekje



uit een tijdschrift, maar misschien staat deze wel op de kop. Ik kan het niet meer nagaan.



Een eigen bedenksel



Nagemaakt van een ansichtkaart uit het museum in Parijs



Uit een Frans tijdschrift, van die taart waar je zelf niet dik van wordt.





En mandala's, vooral kleintjes.



Poppenhuisjes, grote


en kleintjes.








Stukjes uit foto's.



Scans van lapjes





Mijn koeienproject van 2005



Hier zijn ze alle 35. Het is een project van Nathalie Cichon, informatie is nog altijd te vinden op haar site. De meeste koeien had ik zelf bedacht. Ik gebruikte vooral het "lege" patroon.

En nog heel veel meer dat ik hier niet allemaal laat zien.
Na de laatste verhuizing (in 2007) was het opeens over met het borduren. Ik naaide alleen nog maar. Met de machine had ik al het nodige patchwork gemaakt en gequilt. Maar vanaf dat jaar lieselde ik. 
Jammer dat ik het borduren zo heb laten schieten, het heeft altijd veel voldoening gegeven. Niet dat het hogeschoolwerk was, moeilijke pakketten heb ik steeds vermeden.

En nu is er dan een aanleiding om het borduren ook weer op te pakken. Het is het project "Randje per week". Daar doen heel veel ervaren borduursters aan mee, en daar zit ik dan met de beste bedoelingen ook aan mee te doen. Het valt helemaal niet mee. Ik moet tellen en opletten. Maar de eerste maand zit er op.



En ik blijk het nog wel redelijk te kunnen. 



Dit zijn de kleurtjes die mee mogen doen.



En kijk, die oranje vlakjes.... Dat zijn de medailles die er gisteren en vandaag door Nederlanders bij elkaar geschaatst zijn op de olympische winterspelen. Ik hoop dat ik er nog veel bij kan borduren.



Het olympische LiBellchen hangt weer aan de lamp.
En van het borduren krijg ik de smaak weer te pakken.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen