zaterdag 30 maart 2013

zaterdag 16 maart 2013

Paasei

Het is een drukke periode voor me, en het lukt me niet om grote of ingewikkelde quilts onderhanden te nemen. Maar het lukt me wel om een paar avonden per week met naaiwerk bezig te zijn. Bof ik even dat ik niet van TV kijken houd.
Ik was aan het puzzelen hoe ik een Penrose-mandala zou afmaken.



Het gaat om het onderhandenwerk hierboven. Om hem af te maken heb ik nog 10 maal deze vorm nodig:


Of deze:


Nou, dat lijkt wel een ei, dat komt mooi uit in deze tijd van het jaar.
Ik was al op zoek geweest naar patronen van paaseieren van stof, en had ook wel wat gevonden, maar nog geen keuze gemaakt.
En al tekenend had ik opeens de twee vormen hierboven over elkaar heen staan en dat was hem: mijn eigen Penrose paasei.
Hij is niet mooi afgerond, maar deze kun je lieseln. 


Toen ben ik op zoek gegaan op internet. Dat zou toch wel eerder gedaan zijn? Met behulp van Penrose malletjes een paasei maken?
Ik vond het niet hoor! Maar al zoekend via Google naar Penrose eggs, bleek dat dat eieren zijn die ingelegd zijn in het zuur.
Ik hou me liever bij dit ei.
Ik heb hem vergroot naar 18 cm breed, hij wordt dan bijna 25 cm hoog.

Ik maakte hem twee keer en naaide beide kanten tegen elkaar met twee laagjes van een restje fiberfill er tussen. Voor- en achterkant zijn gelijk.


En hierboven is mijn ei nog een keer te zien. Met een theeglas er op. Want je hoeft niet alle eieren op te hangen.

Ik had mijn ei niet van te voren ingekleurd op een kleurplaatje. Ik wil het patroon nog wel eens naaien, dus heb ik die kleurplaatjes alsnog getekend.
En dit patroon vind je op de penrose-pagina, hier dus.
Het is niet meer zo makkelijk om de Penrose vormen nog te herkennen, maar mijn dank gaat toch uit naar Sir Roger Penrose, want zonder zijn inspirerende werk had ik dit ei nooit gelegd.

vrijdag 8 maart 2013

De kleedjes van Oma



Op Pinterest vond ik enige tijd geleden een plaatje van een gehaakt kleedje met het patroon erbij. Ik heb dat herplaatst op een van mijn borden getiteld "Kleedjes zoals Oma ze niet maakte".
Wij herdenken mijn Oma op 10 maart, dat is haar geboortedag.
Zij was geboren in de negentiende eeuw en ze is al heel lang niet meer bij ons. Zelfs haar kinderen zijn allemaal al overleden.
Ik denk nog vaak aan haar. Toen ik als heel klein meisje naast haar kwam wonen, leerde zij me handwerken. Ik borduurde al op kartonnen kaarten toen ik nog geen vier jaar oud was.
Toen ik zeven jaar was, leerde ik haken. Mijn oma kon dat ook heel goed. Van die witte gehaakte kleedjes voor op de bovenkant van de rugleuning van haar stoel. Het was namelijk nog voor de uitvinding van de "iedere dag shampoo" en de stoel moest schoon blijven. De kleedjes waren wasbaar.
Oma leerde mij ook om van die kleedjes te haken, en ik heb er als kind wel een paar gemaakt. We haakten ze niet van patroon, en ze werden toch altijd goed.
Haken is op het ogenblik vrij populair, er is sprake van een revival van de haakkunst! 
Maar die kleedjes, ook doilies genoemd, hoeven tegenwoordig niet meer wit te zijn. Kleur mag ook.
En wie zoekt op internet naar doilies, die vindt er een heleboel.
Nu er zulke leuke gekleurde garens zijn, is het leuk om de oude technieken weer nieuw leven in te blazen.
Die ronde kleedjes zijn eigenlijk ook mandala's, en daar heb ik wel wat mee.



 Hier een kleedje in wording, met het gevonden patroon er naast.



Omdat ik zoveel garen over had, kon ik ook nog wel een tweede haken.



Het garen is verlopend van kleur en heet Katia Jaipur, het is gemerceriseerde katoen en dat glanst. Toen ik het in de winkel zag, kon ik het niet laten liggen.
Ik heb het hier gekocht, net als het achtergrondlapje. Dank je wel Anni en Ineke, voor de kleuradviezen.

Het plaatje op Pinterest wijst naar een Russische site. Ik heb de indruk dat het een plaatje is uit een boek. Wanneer ik er ooit achter kom welk boek dat is, ga ik proberen het op de kop te tikken. Want er staat ongetwijfeld nog meer van dat moois in.

maandag 4 maart 2013

Ook weer teruggevonden POTC

Onder de titel "Wie wat bewaart die heeft wat" schreef ik onlangs over teruggevonden ufo's.
Eigenlijk ben ik nooit iets kwijt geweest, maar het raakte wat uit het zicht.
In februari 2010 vond ik op internet plaatjes van verlengde hexagons, patchwork of the crosses (POTC).
Ik heb daar een paar blokken van gemaakt; ik ga hier ooit nog wel mee verder, maar dat lukt in deze periode niet. Het is hier vrij druk. Ik heb mijn werk (administratief) en twee dagen per week heb ik twee heel lieve, heel jonge kindjes in huis. Over die kindjes schrijf ik niet vanwege de privacy, maar het is ongelofelijk leuk om met ze om te gaan en het verrijkt mijn leven.
's Avonds naai ik nog wel, maar ik haak nu ook knuffels en andere zaken.
Hieronder de blokken voor zover ik ze al genaaid heb. Allemaal nog zonder rand.



Voor POTC zijn genoeg mallen, sjablonen of knipplaten te vinden op internet.
Maar kleurplaatjes, voor mij belangrijk bij de keuze van de kleurcombinaties, waren er niet toen ik mijn blokken naaide. Die heb ik toen maar zelf getekend.
En wie ze ook wil gebruiken mag ze hier ophalen.
Veel kleurplezier!