zaterdag 17 december 2011

De bomen zijn kaal

De bomen zijn kaal, de wind waait, de regen is guur.
Wat doe je dan? Truien breien.
Deze hier is voor mijn lief. Het patroon van de boom komt van Ravelry. Ik ben niet de eerste die zo'n boom gebreid heeft.



zondag 11 december 2011

Penrose 2


Met behulp van Penrose tiles kun je bijzondere quilts maken.
Ik heb het al eens gedaan. Zie daarvoor mijn eerdere bericht hier .
Toen ik hem maakte, waren er nog niet zo heel veel voorbeelden van "Penrose quilts" op internet te vinden. Dat is nu wel anders. 
De ontwerpen zijn vaak heel groot en omdat je ze eigenlijk alleen maar met de hand kunt maken, duurt het vrij lang voor het project af is.
Kleine ontwerpjes zijn ook leuk.
En de mallen hoeven ook niet zo heel groot te zijn.
Mijn eerste "Penrose" maakte ik met mallen met een kantlengte van 2 inch. Nu maak ik ze met een kantlengte van  1.5 inch. Het resultaat is dan net wat fijner.
Bij de kleurkeuze en de indeling laat ik me helpen door mijn kleurplaatjes.




Voor deze beide kleine kerstquiltjes gebruikte ik 10 dunne ruitjes en 20 dikke.
Maar door het verschil in indeling zie je amper dat de basis uit dezelfde mallen bestaat.
Op internet vond ik indertijd genoeg gegevens om de papiermallen zelf te tekenen. Want een zo uit te printen A4tje met de goede ruitjes vond ik nog nooit.
De papiermallen en de kleurplaatjes vind je hier.

vrijdag 9 december 2011

Mijn werkplek

Voor de manier waarop ik mijn patchwork en quiltjes in elkaar zet, heb ik geen grote kamer nodig. Ik ben te ongeduldig voor grote quilts, dus aan een klein beetje werkruimte heb ik al genoeg.




Dit is mijn favoriete plekje. Een klein tafeltje voor het zijraam.
Ik heb niet heel veel gereedschap nodig. 
Maar in deze tijd van het jaar gebruik ik mijn daglichtlamp wel heel veel.
En wat ik hier maak?
Binnenkort laat ik het zien.

donderdag 1 december 2011

Kerstster

Ooit zag ik op een wiskundesite een plaatje van een ster.
Ik heb hem nagetekend en er een patroon van gemaakt.
Het naaiwerk daarna had dit resultaat:



De patroondelen zijn om papier genaaid en daarna aan elkaar gezet,
Het geheel is voorzien van een vulling en een achterkant.
Het doorstikken in de naad is daarna machinaal gedaan.
Het patroon kun je hier downloaden.

dinsdag 29 november 2011

Over lieseln

Er wordt me wel eens gevraagd hoe ik mijn patchwork in elkaar zet en waarom ik dat zo doe.
Ik gebruik de "lieselmethode"; dat is de Engelse papiermethode (naaien om papier), maar dan op de Duitse wijze, dus zonder door het papier heen te steken.
Daarvoor gebruik ik klemmetjes; ze zijn er in verschillende soorten en maten.




Dit zijn de Duitse, bekend uit de boeken van Liesel Niesner en Hilde Klatt.





Deze zijn nieuw, van Clover. 
Ik heb geen voorkeur voor de een of voor de ander. Ik vind ze allebei prettig in het gebruik.



Met de klemmetjes zet ik de lapjes vast om het papier en naai daarna de hoekjes vast. Hierbij steek ik dus niet door het papier heen.
Op deze manier krijg je dus een halffabricaat. Dit soort onderdeeltjes doet het prima op vakantie, ze hoeven alleen nog maar aan elkaar genaaid te worden.




Uitstekende puntjes vallen netjes over elkaar heen, dus aan de achterkant van het werk krijg je geen "opstoppingen".
De draadjes hoeven er niet meer uit. Op deze manier heb je de naadjes aan de achterkant al prima afgewerkt.




Hier hoeft alleen het papier nog maar uitgehaald te worden.
Over het algemeen krijg ik hier een aardig resultaat mee.




Zelfs scherpe puntjes leveren weinig problemen op.

maandag 28 november 2011

Kruissteekjes

Ik hou niet zo van het borduren van patronen die door anderen bedacht zijn. Liever bedenk ik zelf wat. In borduurprogramma's kun je nog wel eens aardig eigen foto's omzetten naar een patroon. Vaak laat het aan duidelijkheid te wensen over omdat er van de resolutie niets overblijft. En het onderwerp? Ja, dat is natuurlijk persoonlijk.




Ik had er in elk geval wel plezier in.

zaterdag 5 november 2011

Quilttentoonstelling Vinkhuys

Vanmorgen waren we in het Vinkhuys om naar de jaarlijkse quilttentoonstelling te gaan kijken.
Het was weer allemaal heel mooi wat er hing.
Maar ik heb er niets van gefotografeerd. Je mag zelf gaan kijken.

Kijkend over de balustrade naar beneden in de grote zaal, zag ik de stands van de quiltwinkels. 
En hier viel mijn oog op:



Tussen de bakken met lapjes en de klosjes garen lag hij daar:
mijn mandala, die intussen al niet meer van mij is, omdat ik hem heb weggegeven. De stof waar hij van gemaakt is, hing er naast.
En zo lag mijn werkje ook op de tentoonstelling.

vrijdag 4 november 2011

Degelijk of saai?

Het lijkt wel heel degelijk of saai, truien breien.
De panden van de trui voor Wolter zijn al af.
En voor mijn trui al weer drie delen.
Maar ik smokkel; ik brei met twee draden tegelijk met hele dikke naalden.




Dit wordt de mijne.


Maar de echte uitdaging is het breien van tessellations: op tekeningen van Escher gebaseerde patronen.




Dit is de eerste nog maar. Ik moet heel eerlijk zijn: ik heb hier helemaal niets zelf van verzonnen. Het patroon komt van Jana Huck en ik maak het gewoon van een patroon.

zondag 23 oktober 2011

Het wordt kouder

Het wordt kouder en dat betekent dat er even niet genaaid wordt.
Dit breisel hier wordt de nieuwe wintertrui voor mijn man. Hij verheugt zich er al op.




Zou het door de crisis komen dat breien weer zo in is?
Ik had het jaren niet gedaan, maar deze herfst gleden ook al twee kindertruitjes van de pennen; eentje voor mijn kleindochter en eentje voor een kindje in de buurt.




En mijn kleindochter wou hem best aan.

zaterdag 8 oktober 2011

Escher 3

Veel quilters laten zich inspireren door M.C. Escher. Ik ook.
En Jinny Beyer heeft in haar boek "Designing Tessellations" haarfijn uitgelegd hoe je figuren van Escher zelf kunt tekenen. Ik heb er mijn voordeel mee gedaan.


De hagedissen van Escher zijn wel eens vaker in quilts verwerkt.
In eerste instantie vond ik het lastig om alleen al de tekening te maken. Maar het is toch gelukt. Mijn tekeningen en papiermalletjes komen uit een gewone A4-printer, deze hagedissen passen op een A4tje en zijn 18 cm breed.
Hulp had ik daarbij van mijn foampuzzel.




Omdat ik in eerste instantie nog niet wist hoe ik de hagedissen zou combineren, heb ik ze per stuk in elkaar gezet. Dat had ik afgelopen winter al gedaan, maar ze zijn niet weggekropen.




Achteraf bleek dit niet zo'n slimme volgorde te zijn, want het was wel een lastig werkje om alles in elkaar te krijgen. Maar uiteindelijk lukte dat toch wel weer. Nu liggen ze op mijn tafel en ze worden geappliceerd. En tussen de hagedissen en de achtergrond/ondergrondlap ligt een stukje dunne tussenvulling, want ik wil ze iets van de ondergrond omhoog tillen. Hoe moeilijk kun je het jezelf maken?




Deze arme beesten zullen hun spelden en rijgdraden nog wel kwijtraken deze herfst. En dan laat ik het resultaat wel zien.

zaterdag 24 september 2011

Opgetoerd

Mijn zus schafte een usb-platenspeler af. Ze vond dat het de miskoop van het jaar geweest was en toen we op haar verjaardag waren geweest, mochten we hem meenemen.
Nou hadden wij vroeger wel een platenspeler, maar die was al lang geleden overleden aan een kapotte aandrijfsnaar en inwendige corrosie, en ondanks dat ik alle grammofoonplaten die we nog de moeite vonden al een keer op cd had gezet, hadden wij een deel van de platen nooit weggedaan. "Hartstikke goed spul".
En zo ouderwets is een plaatje draaien toch ook niet. In les 10 van mijn cursus Zweeds maken een jongen en een meisje ruzie over de platenspeler en de grammofoonplaten, en die cursus heb ik nog maar pas.
Een usb-platenspeler hoeft niet perse aan een computer aangesloten te worden; er zat ook een snoertje bij om hem te verbinden met de versterker. De meeste geluidsapparatuur bij ons is al meerderjarig, en er is nog veel compatibel. 
Op zaterdagavond was het zover. Onze TV-kast is geschikt voor breedbeeld, maar onze TV is niet breed, dus er was ruimte om nog een apparaat bij te zetten. De bank ging een beetje aan de kant, er werd een roltafeltje bijgezet en daar werden de grammofoonplaten in gezet.
De platenspeler werd aangesloten en mijn lievelingsplaat werd opgezet: 





Vårvinter van JP Nyströms, van die lekkere Zweedse folk uit 1987; het was fantastisch. Elk kwartier je stoel uit om de boel om te draaien of te verwisselen. En dan die kras, zo authentiek (die kras is ook mee opgenomen toen ik er een ceedeetje van bakte). 
Daarna För ditt inre öga van Burträskar'a uit 1991. Dat is die plaat waar ergens halverwege een grote Zweedse trekker langs komt rijden. 




Toen nog een hele LP van Dommelvolk en we eindigden de lange avond met het beertje Pippeloentje.




Een weekend later pakte Wolter uit zijn verzameling een plaat van Gunnfjauns Kapell uit 1989. 




Daar vond ik niks aan, het was vreselijk jeuzelig, die snaarmuziek werd afgeraffeld en die zangeres kon mij niet boeien; wat een hoge rotstem, het leek wel chinees. Wolter verontschuldigde zich door uit te leggen dat je in het pré-internet tijdperk platen uitzocht uit een catalogus die geprint was met een matrixprinter. Je wist niet wat je kocht, je kon niet een stukje horen, je koos uit op de beschrijving. En soms had je een miskoop.
Halverwege de tweede kant heb ik gevraagd of hij alsjeblieft uit mocht. Zelden ben ik chagrijnig, maar van die muziek werd ik het wel.
En toen kwamen we er pas achter:
Dat heb je niet met cd's, dat heb je ook niet met mp3's.
De platenspeler stond nog op 45 toeren (van het beertje Pippeloentje) en daarom was het niet om aan te horen. We hadden de boel "opgetoerd".
Conclusie:
Van plaatjes draaien moet je geen haastklus maken.


Het grootste probleem komt trouwens nog: waar koop je tegenwoordig nog zo'n platenborsteltje of een vervangende naald?

vrijdag 2 september 2011

Flower Power mandala

De meest spannende mandala die ik heb gemaakt is van deze verlopende bloemenstof.




De stof heette in eerste instantie "flower power".
Ik kocht de stof in de meest kleurrijke quiltwinkel van Nederland. Dit plaatje is trouwens van internet.
Ik ben gaan schuiven, passen en meten met de malletjes en er kwam uiteindelijk dit uit:




De hele mandala (mijn mandala's zijn ongeveer 40 centimeter in doorsnee) is gemaakt uit een halve meter stof, waarbij ik natuurlijk snijverlies op de koop toe moest nemen, omdat ik op patroon had gewerkt. Er zijn veel rare stukjes stof overgebleven, maar daar kan ik nog wel eens zeshoekjes uit knippen, als ik ooit nog eens aan de hexagons ga.
De stof was hier in Groningen snel uitverkocht, maar is er inmiddels weer. Volgens de gegevens in de zelfkant heet de stof nu "groovy".  


Ik ben zelf erg blij met deze mandala. En ik weet nog wel iemand die hem mooi vindt. En zij verdient het wel om deze cadeau te krijgen. Maar dat weet ze nu nog niet. Dat wordt een verrassing tegen het einde van september.

zaterdag 11 juni 2011

Leuke stofjes

Soms (nou ja, eigenlijk iets vaker) kom je een lapje tegen, waarbij je nog niet direct een toepassing weet, maar dat je niet in de winkel kunt laten liggen. Tenslotte moet je ook een spontane voorraad hebben. Voor mijn mandala's is zo'n stofje meestal erg leuk. Je zoekt er uit je eigen voorraad of uit de voorraad van de quiltwinkel wat bij, en je kunt aan de slag.



Ik fiets door het leven op het zadel des tijds
 (titel van een liedje van Marijke Boon)



Doe meer met kleur




Knip knip

Wanneer de motiefjes klein zijn, knip ik de onderdelen niet meer op patroon. Bij de fietsjes had ik dat nog wel gedaan, maar het valt niet echt op.
Over het doorstikken moet ik nog wel dit zeggen:
Het quilten met de hand vind ik over het algemeen heel mooi, maar ik doe het zelf weinig. Al mijn mandala's zijn geduldig met de hand in elkaar gezet, maar toen er gequilt moest worden was het geduld op. Ze zijn allemaal in de naad doorgestikt met de machine.
Het kan natuurlijk anders. Je kunt de mandala's als basis beschouwen, en daarna met stiksels, kraaltjes en dergelijke gaan versieren. Misschien doe ik dat nog wel eens.

vrijdag 20 mei 2011

Musta Lindu

Een van de mooiste grammofoonplaten die wij hebben (ik heb hem op cd gezet) is Musta Lindu van Värttina.
"Musta lindu" betekent "zwarte vogel" en die naam vond ik wel aardig voor mijn vogeltjesmandala.




Ik heb bij deze mandala het patroon wat veranderd. Die punten bleken heel lastig af te werken. Voortaan gewone driehoeken aan de buitenkant.
Het midden van deze mandala is een nieuwe variatie, en deze bevalt wel.

dinsdag 10 mei 2011

Arabische lente

Ik ben weer verder gegaan met mijn negenhoek/mandalaproject. Het is een voor mezelf verslavend patroon, vandaar dat ik er maar een project van heb gemaakt.
Het is leuk om verschillende stoffen en kleurcombinaties uit te proberen. Deze is met lentekleurtjes.




En vanwege de Arabische invloeden in dit patroon en ook vanwege de politieke situatie in het Midden-Oosten, heb ik deze mandala "Arabische lente" genoemd.

woensdag 20 april 2011

Pannenlappen

Bijna iedere quiltliefhebster heeft wel eens pannenlappen gemaakt.
Ik ook. Ik maak ze niet alleen voor familie, en ook niet alleen voor keukenprinsessen.
Deze hier heb ik gemaakt voor Willem.





Willem weet zelf wel waarom hij ze heeft gekregen.
En het zijn auto-pannenlappen omdat hij voor zijn werk de hele dag in de auto zit.
Dit is geen patroon van mezelf. Ik heb het via internet kunnen kopen en ik heb het omgezet naar een "liesel"patroon.
Het is met de hand genaaid, daarna heb ik het machinaal doorgestikt. De wielen en het automerk zijn er tot slot met de hand in geregen.

vrijdag 25 maart 2011

Escher 2

De hagedissen blijven inspireren. Omdat het tuinpaneel niet watervast bleek te zijn en in laagjes van de schutting viel, heb ik een nieuw paneel gemaakt op kwalitatief beter materiaal.



woensdag 9 maart 2011

Mieren 3

Dat met die mandala's blijft kriebelen, dat met die mieren trouwens ook. Mijn negenhoekontwerp vraagt om nog meer actie.
Bij de kerstmandala vond ik het lastig om van binnen naar buiten te werken. Nu kies ik alle stofjes van te voren en bedenk een manier waarop het wat makkelijker te maken is.
Ik print de patroonvellen altijd op normaal printerpapier (van de Hema, of de Bruna). De papiermallen zijn dan wat slap, maar geven goed mee bij moeilijke naadjes. 
Ik heb ooit wel eens om dun karton heen genaaid, en bij zeshoekjes gaat dat ook wel, want die hebben alleen maar stompe hoeken, maar als de vormen niet heel regelmatig zijn, en je hebt er scherpe puntjes tussen zitten, dan vind ik het makkelijker met dun papier.
De werkvolgorde blijkt uit de volgende plaatjes:






En dit is hem dan geworden, hij heet: "op zoek naar picknickers", met dank aan Ina voor de naam.
En kijk maar eens, de mieren kruipen uit de mierenhoop richting het gras.

vrijdag 25 februari 2011

Escher 1

Het is nog geen voorjaar en ik heb er even genoeg van om aan mijn hagedissen te naaien. De zeshoekindeling is lastig. En in dit seizoen zie ik ook nog geen salamanders in onze tuin.
Maar Escher heeft meer hagedissen getekend en op internet vond ik dit plaatje:




Ik waag me er niet aan om hier een patchwork van te maken, ik probeer een borduurpatroon te maken en dat lukt.




En de hagedissen passen inderdaad in elkaar




Alleen de neusjes komen niet recht tegenover elkaar uit

woensdag 12 januari 2011

Mieren 2

De vormen in mijn patchwork kunnen me niet gek genoeg zijn. De lapjes ook niet.
De tekeningen die ik maak worden steeds ingewikkelder en de uitdaging om dat tot een logisch geheel samen te stellen is heel groot.




Dit hier is mijn mierentessellation.
In de boeken van Hilde Klatt en Liesel Niesner staat het heel duidelijk:
Wanneer een ontwerp opgebouwd is uit rechte lijnen kun je het patchwork "lieseln".




Van te voren was al duidelijk dat ik er een tas van wou maken. Daar heb ik de indeling ook op aangepast.
En.... valt die tas op? Ik zie wel eens mensen verbaasd naar mijn tas staren. Nee mensen, de mieren lopen niet weg.