vrijdag 24 december 2010

De kerstmandala

Al jaren geleden ben ik begonnen met het maken van mandala's. Eerst tekende ik ze alleen maar, toen borduurde ik ze, maar nu wil ik ze ook van stof maken. Kan dat op dezelfde intuïtieve manier als met papier en borduurstramien?
Het antwoord is Ja. 
Natuurlijk ligt het raster van te voren vast, maar dat is bij borduurstof ook zo. Bij het mandalaborduren werk je in principe op een vierkant raster. Je begint in het midden en borduurt naar buiten toe en je herhaalt steeds wat je hebt gedaan. En zo ga je in fases naar buiten toe tot je vindt dat de mandala klaar is.




Dat kan met stof ook.
Je kiest eerst het raster: werk je met vierkante lapjes, met ruiten of zeshoeken?
Daarna ga je vanuit het midden naaien, en als je rondje klaar is, kies je een nieuwe stof.
Voor mijn kerstkaarten wilde ik dit jaar een kerstmandala maken. Ik had al jaren kerststofjes van de markt liggen en die wilden graag eens een keer gebruikt worden.
Met mijn tekenexperimenten was ik aangeland bij de negenhoek, met een vette knipoog naar mozaïeken zoals je die in moskeeën ziet.
Een negenhoek is spannend, een verdeling in zessen of in achten van een cirkel zie je al snel , bij een negenhoek zie je pas na beter kijken hoe de cirkel verdeeld is.
Na het lichte middendeel naaide ik de tweede ronde in kerstgroen.
Voor de derde ronde heb ik de hortensiastof op patroon geknipt. En daarna met kerstrood de buitenste rand.




Mijn ervaring is dat deze manier van (hand)naaien net zo ontspannen is als het borduren. En hoewel van te voren vorm, indeling en grootte al bepaald zijn, is het eindresultaat net zo verrassend als bij het borduren van een mandala.