zaterdag 31 maart 2007

Lieseln

Ik naai mijn patchwork altijd graag met de machine, want snel klaar betekent ook wel dat je snel met iets nieuws kunt beginnen. Het is dus net werken, en is daar de hobby voor?




Nu heb ik een nieuw boek; het heet “Liesels fünfecke” en het gaat uitsluitend over naaien met de hand. De plaatjes in het boek zijn fantastisch, de werkstukjes zijn stuk voor stuk juweeltjes. Zou ik dan toch van mijn geloof afvallen?






We hebben een ander huis gekocht en het huidige gaat binnenkort in de verkoop. We moeten het eerst “verkoopklaar” maken, en dat betekent dat wij de meeste hobbyspullen een tijdje buitenshuis gaan opslaan. En dat betekent ook dat ik niet meer zoals tot nu toe veel omvangrijke projecten tegelijk onderhanden kan hebben.
De naaimachine blijft hier, ik zal de katten/muziekquilt voor Loes haar verjaardag afmaken, maar verder wordt het dit voorjaar wat kleinschaliger handwerk. Tot 1 juni, want dan gaan we klussen in het nieuwe huis (het is een goede, gebruikte, moet wel iets aan gebeuren).

De techniek in het nieuwe boek is niet heel moeilijk, het is de ouderwetse “Engelse papiermethode”.
Maar de Duitse methode lijkt handiger, je prikt niet meer door het papier heen. Ook de uitvoering is moderner dan wat ik tot nu toe van de traditionele zeshoekjes gezien heb. De vijfhoekjes zijn sowieso spannender. Het naaien op deze manier wordt “Lieseln” genoemd, naar Liesel Niesner, een van de schrijfsters van het boek.
Ik ben blij dat ik handig ben met tekenprogramma’s. Ik maak mijn eigen papiermalletjes op vellen A4.
Maar dan het naaien. Het is heerlijk, lekker op de bank, malletjes, lapjes, klemmetjes. Het blijkt heel verslavend. Ik denk dat ik van deze verslaving nooit meer af zal komen.
En het is voordelig ook. Want het duurt heel veel langer voor je een stuk stof hebt opgebruikt, dan wanneer je met de machine werkt.
En zo introduceer ik een nieuw kengetal voor het hobbybudget:
het aantal uren plezier per euro investering.

En de katten/muziekquilt voor Loes? Die is afgekomen. Kijk maar: 








Maar we hebben ook nog dit:























en dit:
























en dit: 




















Kortom: ik heb mijn techniek wel gevonden

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen