zaterdag 29 augustus 2015

Nog een Penrose

Dit is mijn Penrose-project van deze zomer. 



Darts and kites, ofwel pijlen en vliegers.
Met aandacht genaaid met behulp van gewoon papier, klemmetjes en vooral felle kleuren.
Ik heb nog even overwogen om hem te appliceren op een rechthoekige lap, maar bij nader inzien gaf ik hem een blauwe rand.
Ophangen wordt lastig, maar hij kan op een ronde tafel, of op een vijfhoekige, maar die heb ik niet.



Met vierkante en rechthoekige quilts heb ik de gang al vol hangen.
Deze is leuk op de grote stoel (een ingeklapt logeerbed).
En het is ook weer een mandala.

Met dank aan Sir Roger Penrose, die deze figuren in 1974 beschreven heeft. 
Met dank aan Anni Dijkstra voor de kleuradviezen.

donderdag 27 augustus 2015

Penrose

De Penrose-vormen waar ik eerder mee naaide, zijn niet de enige die in omloop zijn.
Een bekende verdeling van de "dikke" ruit, geeft een pijl en een vlieger, "darts and kites" 



Daar kunnen weer andere patronen mee gelegd worden dan ik eerder deed.
Wiskundigen zijn heel aardig. Ze zetten allerlei triomfen op internet. Zo vond ik een plaatje van een rond figuur. 



Deze ga ik niet maken. Maar het midden is heel interessant. Zelf noemen de wiskundigen het figuurtje in het midden "Batman"



Zo zou Batman er uit zien. Het lijkt me sterk, maar uiteindelijk heb ik er geen verstand van. Ik heb er nog nooit een film van gezien.
Maar de indeling is niet een mandala die 5 richtingen uit gaat en dat is heel bijzonder.
Ik heb hem nagemaakt.



In elkaar gezet en doorgestikt. Deze keer niet in de naad maar er naast.



Ik kan niet altijd alles zelf verzinnen, dus ik onderneem wel eens vaker een zoektocht op sites die over geometrische figuren gaan.



Deze twee heb ik een jaar of drie geleden wel zelf genaaid maar ook niet zelf bedacht.
Er zit maar één vorm in, en die is de helft van de keren gespiegeld.
En wat Batman betreft:



Kopje koffie, Batman?


donderdag 20 augustus 2015

Pentagon 15

De wereld van de wiskunde staat op zijn kop. Er is een nieuwe pentagon ontdekt.



Hier leest u er meer over

Pentagons of vijfhoeken zijn bijzonder. 




Van regelmatige vijfhoeken kun je ballen maken, maar samen vormen ze geen vulling in een plat vlak. 
In de wiskunde wordt al jaren gezocht naar vijfhoeken die het vlak volledig vullen.
De onder quilters bekendste vlakvulling van alleen maar vijfhoeken
is de vijfhoek van Liesel Niesner, die er samen met haar dochter een heel boek over geschreven heeft: 

Minder bekend zijn de Hirschhorn tiles: een onregelmatige vijfhoek die het vlak vult zonder dat er nog tussenruimtes overblijven.



Een aantal jaren geleden heb ik deze gemaakt. Na mij hebben ook andere mensen deze genaaid.

Maar vijfhoeken zijn niet van die makkelijke vormen.
De drie wiskundigen die de nieuwe vijfhoek hebben gevonden, hebben dat niet gedaan aan de keukentafel met potlood en lineaal op een tekenpapiertje. Nee, dit is moeilijk rekenwerk met zware computers geweest.
Wiskundesites geven altijd heel leuke patronen, ik kijk er graag rond. Wiskundigen zijn ook heel aardig. Zij zetten er altijd de hoeken en de maten bij.
Daarna is het natekenen niet zo'n probleem. 



Het naaien ook niet. Wie doet er mee? Hier vindt u meer.
Let op: er is maar één patroondeel, maar je moet de helft van je onderdelen wel spiegelen.

maandag 17 augustus 2015

De vingerhoed


De verhuizing is achter de rug. Het liep perfect tot en met de verhuizing zelf. Die was in drie uur klaar. We hadden de nieuwe woning al vaak volgezet met onze spullen. We reden er nooit heen met een lege auto. Dus toen de verhuisdag daar was, waren de meeste zaken al netjes opgeruimd op hun nieuwe plek.

Deze vond ik weer:


Gemaakt op een cursus bij Rita Berghuis, in 2005 of 2006. Ik had hem direct afgemaakt, dus eigenlijk was er geen reden waarom hij achter in een kast was terechtgekomen.



Het is crazy patchwork, op twee manieren.



Ik had hem in stijl doorgestikt. Je ziet de hele koe op de achterkant, maar ook de wolken en het gras.
Het is allemaal machinewerk en ik heb hem gemaakt voordat ik met Lieseln begon.

Maar goed, na de verhuizing stond alles in de nieuwe woning, de oude was leeg.
Ik had alles zo goed opgeruimd dat ik niets meer kon vinden. Het doosje met alle onderdeeltjes van de passagaglia, mijn mooie dunne  naaldjes, en vooral mijn vingerhoed......kwijt.
Zonder vingerhoed kan ik niet veel. Lapjes om malletjes heen naaien wil nog wel zonder, maar het in elkaar zetten van het patchwork niet. Ik wist zeker in welke kast ik het doosje had neergezet, zelf op welke plank. Maar hij bleef onvindbaar.
Intussen was de quiltwinkel gesloten voor de jaarlijkse vakantie in juni. Een nieuwe halen kon dus niet. Via internet bestellen dan maar? Mooi niet. We zaten de eerste maand zonder aansluiting op de wereld. Na een maand en het trekken van 40 meter kabel hadden we televisie. Na nog een maand, nog een lange kabel en het aansluiten van moeilijke apparaten was ook internet in orde. En nog weer een maand later hadden we ook weer een computer die het doet.
En wat ik dan gedaan heb in die drie maanden? 



Gehaakt, niet aan die grote dekens, dat is 's zomers veel te warm, maar aan Sophie's Garden.



Quilts opgehangen, eentje in de woonkamer, maar daar is het erg licht en zonnig.




Ze hangen nu in de gang


En dus loop ik elke dag door mijn eigen expositie, waar ik ook heen moet in huis.

Een weekje vakantie met de caravan, La Passacaglia kon niet mee, die was nog niet terecht.
Het was koud die week, en ik heb gehaakt aan grannies voor een deken. 



Intussen heb ik er ongeveer 60, nog niet genoeg voor een deken, maar het schiet lekker op.



Op eentje na worden ze wit met een blauwe rand.


Ze komen uit dit boek, volgens mij nog altijd verkrijgbaar.


Pagina 138


We hebben een lamp opgehangen, er komt ontzettend veel licht onder uit, dat lijkt overdreven, maar het is 's avonds ideaal.

Intussen ben ik toch aan een andere quilt gaan werken. Ik was al heel lang van plan om meer te gaan doen met de Penrose-figuren.
De quiltwinkel was weer open, en een nieuwe vingerhoed was er wel.





Ook stikte ik mijn eerste penrose quilt door. Dat werd ook tijd, want ik heb hem in 2007 getekend en in 2008 in elkaar gezet.



Dit zijn andere patroondelen, maar ze hebben een rechtstreekse relatie met de Darts and Kites, waar ik nu mee bezig ben. De patroondelen zijn ook uitwisselbaar.
Het doorstikken heb ik in de naad gedaan met de machine.

En toen ik deze uit de kast haalde om door te stikken, vond ik het doosje dat ik kwijt was, weer terug. Het stond precies op de plaats waar ik het gezocht had. Gewoon er over heen gekeken.



Dus heb ik nu twee vingerhoeden!

maandag 20 april 2015

Inkrimpen

Mijn naaiprojecten zijn ingepakt. Over niet al te lange tijd gaan we verhuizen. 
We gaan van een hoge smalle hoekwoning met veel trappen naar een gelijkvloerse woning met lift.


En daar staan deze dienblaadjes met voorgenaaide onderdelen al op me te wachten. Met de Passagaglia ga ik door als er na de verhuizing weer wat rust in huis is.

Mijn tuintje zal ik missen,







maar ik krijg er een mooi uitzicht voor terug. Uitkijken over het groen is ook prima.

In mijn nieuwe naaikamer passen niet alle kasten meer.
Dus moet ik inkrimpen. Dat is echt een hele uitdaging.
Ik heb geen hopeloze projecten, dus op dat punt kan ik echt niets weg doen.
Ik heb wel het een en ander nog niet afgemaakt. Hele quilts waar alleen nog een ophangtunneltje aangenaaid moet worden. Of die quilt waar ik nog maar een halve middag aan moet stikken.
Dat zou nog wel snel ruimte kunnen opleveren.
En dan mijn voorraden breigaren. Even flink haken en je bent zo weer een bol verder. 
Niet zo moeilijk om daar weer mee op gang te komen. Vorig jaar haakte ik nog een paar dekens. Dat ga ik nu ook weer doen.


Een nieuwe steek geprobeerd (lark foot stitch) en daar is het dan:


het dekentje voor het poppenbed,


 in kleur passend bij de eerder genaaide paardendeken.


gehaakt met haaknaald 3,5.

Je kunt niet altijd maar doorgaan met schilderen, behangen of het ophangen van een nieuwe douchekop. Het inpakken van dozen is ook vermoeiend.  's Avonds is de energie schoon op. Maar omdat ik niet stil kan zitten, haak ik vrolijk verder, 's avonds thuis op de bank. Ik hou nou eenmaal niet zo van TV kijken. 


En deze deken wordt steeds groter. Gehaakt in granny-stripes, makkelijker kan niet. En ik hoef er niet bij na te denken. Of het saai werken is? Welnee! relaxed. Per kleur zit er 90 gram acrylgaren in. Deze haak ik met haaknaald 4.
Het werk schiet lekker op, zowel het werk in de nieuwe woning als het haken aan de deken. Dat moet ook wel, want binnenkort is het te warm om dekens te haken.


Het patroon komt van Ravelry. Hier vind je het.


En de bakken met breigaren?



Die worden steeds leger. Met die ruimte in mijn nieuwe kamer komt het wel goed.


Want tussen de bedrijven door haak ik ook aan de CAL 2015.
En de dekens mogen mee in de caravan..... En daar ga ik dan weer lekker zitten naaien.


Aan de Passagaglia.